Kunstenaars

Hanneke

Ik ben zwaar gehandicapt maar ik heb een vak: Ik ben kunstenaar.

Als kind was ik al creatief. Ik speelde panfluit en mondharmonica en tekende veel. Mijn aangeboren spierziekte werd echter steeds erger en rond mijn 25e moest ik noodgedwongen overschakelen van tekenen met mijn handen, naar schilderen met mijn mond. Een enorme uitdaging en niemand kan het je leren. Maar ik merkte al snel dat het me dezelfde voldoening geeft; ook als ik met mijn mond schilder vergeet ik alle rompslomp om me heen. Inmiddels kan ik me geen leven zonder mondschilderen meer voorstellen. Ik heb veel te danken aan de Vereniging voor Mond- en Voetschilders: omdat zij in mijn talent geloofden heb ik een vak. Ik ben kunstenaar.

Lars Hollerer

Lars

Uitgeven van mijn kunstwerken maken het leven weer zinvol

Ik heb een prachtige jeugd gehad in Uberlingen. Een heerlijk plaatsje aan de Bodensee, vlak bij de Zwitserse grens. Tot op die noodlottige dag in 1992: een dramatisch ongeluk met mijn motor.

In het ziekenhuis werd mij al snel duidelijk gemaakt dat ik de rest van mijn leven vanaf mijn nek verlamd zou zijn. Al mijn dromen over een mooie toekomst vielen in één keer weg.

Tijdens mijn revalidatie ontdekte ik dat ik door te tekenen en te schilderen met mijn mond weer zin in mijn leven heb. De Vereniging voor Mond- en Voetschilders heeft mij een nieuwe kans gegeven op dromen, ambities en het verwezenlijken van een carrière als kunstenaar.

Coen

Een tweede leven

Op 1 oktober 1989 veranderde mijn leven in een paar seconden: een hoge dwarslaesie als gevolg van een auto ongeluk. Ik was toen 17 en mijn wereld stortte in elkaar: verlamd vanaf borsthoogte tot aan mijn tenen. Dit betekende een einde aan mijn carrière als offsetdrukker en student aan het Grafisch Lyceum. Ik kon toen nog niet weten dat ik enkele jaren later met hulp van de Vereniging van Mond- en Voetschilders aan een tweede leven zou beginnen…

Mariam

Gelukkig zit mijn talent in mijn hart, niet in mijn handen

Ik werd in Kenitra, Marokko geboren. Mijn vader was een Vietnam veteraan. Hij werkte op de Amerikaanse ambassade. Mijn moeder komt uit Tangier in Marokko. Op jonge leeftijd ging ik met mijn ouders mee terug naar Amerika en groeide ik op in Chicago. Ik was altijd aan het tekenen. Mijn droom was om kunstenares te worden. Ik volgde de ‘art study‘ aan de universiteit en bleek het talent te hebben om een goede kunstenares te worden.

Op twintigjarige leeftijd komt er abrupt een einde aan mijn droom. Terwijl ik in een auto voor het stoplicht stond te wachten brak er op de stoep een schietpartij uit. Twee rivaliserende gangs beschoten elkaar. Een verdwaalde kogel maakte een einde aan mijn eerste kunstenaars carrière. Gelukkig gaf de Vereniging voor Mond- en Voetschilders mij de kans op een nieuwe carrière.

Simona

Zoveel meer dan alleen Voetschilderen

Ik ben in 1971 in Milaan geboren met de zeer zeldzame ziekte van Phokomelia. Het was als kind lastig om niet met andere kinderen mee te kunnen doen. Op mijn vierde begon ik te tekenen en te schilderen met mijn voeten. Het was geweldig te ontdekken wat ik allemaal kon doen met mijn voeten. Ik werd steeds zelfstandiger, en kon steeds vaker met iedereen mee doen. Al sinds mijn dertiende heeft de Vereniging voor Mond- en Voetschilders het mogelijk gemaakt om mij te helpen bij het ontplooien tot kunstenares.

Käthe van de Geijn

Weer een doel in mijn leven

Ik ben geboren met een Spina Bifida (open rug). Op mijn dertiende kreeg ik daar de aandoening Syringomyelie bij waardoor ik mijn hand- en armfunctie langzaam maar zeker verloor. Toen ik vervolgens allerlei dingen met mijn mond ging proberen, zoals schrijven en schilderen, ontdekte ik mijn talent. Talent dat ik in Vlaardingen in mijn atelier aan huis verder ontwikkel. Dankzij de steun van de Vereniging van Mond- en Voetschilders heb ik een doel in mijn leven; ik schilder, exposeer en geef lezingen.